Monocykl.pl

Może coś źle szukałem ale nie znalazłem w Internecie wiele o monocyklach żyrafach.
Podzielę się moimi pierwszymi wrażeniami z jazdy. Może ktoś też jeździ i coś napisze.

W piątek odżałowałem 340 zł i dzisiaj przyszła żyrafa firmy terrabike. Koło 20”, łańcuch po jednej stronie. Mam 183 cm i stojąc obok monocykla broda opiera mi się na siodełku.

Zacząłem jeździć w maju 2010 i bałem się, że nie dam rady na tym ujechać, bo wg rozpiski poziomów zaawansowania dla monocyklistów, nie jestem na 3 poziomie a od tego poziomu dopiero mogę zaczynać na żyrafach.

Pożyczyłem książeczkę „How to ride your unicycle” i wg wskazówek zabrałem się do prób. Podają tam, że jazda na żyrafach jest łatwiejsza niż na zwykłych monocyklach.

Najpierw wywaliłem się wsiadając przy ścianie. Za drugim razem poszło już lepiej – oczywiście zawsze przy ścianie ciągu garaży. Trzymałem się za rynnę i próbowałem coś przejechać. Nie szło za dobrze. Spróbowałem jednak przestać się trzymać. No i od ręki poszło jak należy. Przejechałem 200 m z górki po osiedlu. Potem kilka razy podobnie plus jeden nawrót po łuku 3metrowym.

Oto podsumowanie moich wrażeń z pierwszego dnia:
- za pierwszym razem jest trudno,
- obecnie jeżdżę na QU-Ax Cross 29” więc trzeba trochę się wprawić by wyczuć kółko 20”,
- od drugiego razu wsiadanie przy murze 100% sukcesów,
- sama jazda jest niesłychanie stabilna, mam monocykle od 16 do 29” i żaden nie może się równać pod względem stabilności, na tym się technicznie nie można przewrócić,
- myślałem, że zsiadanie będzie trudniejsze i bardziej kontuzjo-genne; na prostej drodze przy zejściu do przodu, w 100% był to bezbolesny zeskok na obie nogi.

Kolejna kwestia to gapie. Gdy jeździłem na osiedlu na monocyklu, to ludzie się gapili ale w 100% przechodzili dalej bez przystanków. Teraz się raczej zatrzymują, stoją i czekają aż ruszę. Muszę się przenieść do Parku.

Ze względu na łańcuch, mam wrażenie, że żyrafa ma większy opór i bezwładność więc spodziewam się problemów na krawężnikach.

Podsumowując jeśli chodzi o wygodę i przyjemność to na spokojne przejażdżki polecam żyrafę. Bez wysiłku i z minimalną koncentracją mozna na tym jeździć po gładkich drogach gadając przez telefon. Wsiadanie to inna historia.

Pomimo, że sprzęt jest nie do wywrócenia, to nauka na nim nie wchodzi chyba w grę. Nikt się nie odważy robić pierwszych prób na takiej wysokości. Jeden upadek na tyłek zakończy karierę monocykla.

Wiem, że powyższy tekst to nic odkrywczego, ja jestem jednak nieźle podjarany i postanowiłem się podzielić moimi przełomowymi odkryciami. Jutro jadę na długą trasę jak będzie ładnie.

DZIEŃ DRUGI

Teraz porwałem się na jazdę w Wojewódzkim Parku Kultury w Chorzowie.

Wsiadanie:
- przy płocie ogradzającym przebudowywany Stadion Śląski wsiadało się idealnie,
- próby wsiadania przy słupie na trawniku, odległym o 40 cm od asfaltu, zawsze kończyły się wykręceniem żyrafy i upadkiem; bezbolesnym,
- jedynie przy słupach wyrastających z asfaltu, do których można się zblizyć, dalo się jakoś wsiadać.

Polecam takie ustawienie siodła by jego tył był równoległy do podłoża. W normalnym ułożeniu trudno przełożyć tyłek nad wystającym w górę łukiem. Można oczywiście przełożyć nogę ale wtedy traci się równowagę.

Jazda:
- jechałem 40 minut, i wycofuję powyższy tekst, że jest luzacko i można sobie gadać przez komórkę, w nierównym terenie ręce muszą pracować,
- to co wyżej pisałem o łatwości jazdy dotyczyło jazdy na równym z lekkiej górki w dół,
- po przełożeniu ciężaru ciała na nogi, pokonywanie dziur i barier zwalniających jest zupełnie możliwe,
- pierwsze 20 minut było ciężko i spadłem z 5 razy, potem jakoś przywykłem i jechałem bez problemu,
- kółeczko jest malutkie i jazda pod górę przy takim przełożeniu nie jest żadnym problemem,
- upadki w 100% były bezpieczne; na obie nogi bez obijania się o żyrafę.

Zsiadanie:
- jest wyżej i przy zaplątaniu nogi lub zahaczeniu jej bieznikiem buta o pedał, upadek na plecy może zabić,
- ja wymieniłem fabryczne pedały metalowe na zwykłe gumowane, trzymają ale bez przesady,
- nie ma problemu ze zsiadaniem jeśli się kontroluje kierunek upadania,
- zsiadanie należy zacząć od zatrzymania i poczekania aż zacznie się przewracać w daną stronę, przy monocyklu to nie ma takiego sensu jak przy zyrafie, gdzie takie odchylanie trochę trwa,
- do pewnego momentu im później się zeskakuje tym lepiej, idea jest jak z drabiną, można zeskoczyć od razu z 2 metrów lub powoli się z nią przechylać i w ostatniej chwili się odczepić.

Gdy przesiadałem się bezpośrednio na dalszy trening na monocyklu 29”, zajęło mi kilka minut by przywyknąć. Przyzwyczajony do tempa kręcenia z żyrafy 20” ciągle się wywalałem na 29″”. Pierwsze wrażenie po ruszeniu to: „Jak ta 29ka zapiernicza ”

Ogólnie wrażenia z jazdy żyrafą są takie, że sam się sobie dziwisz jak to możliwe, że jeździsz na czymś takim. Na wszystkich patrzysz z góry. Wielka frajda. Przechodnie sięgają do pasa.
W praktyce chyba jednak będę jeździł głównie na normalnym sprzęcie a żyrafa od czasu do czasu dla zabawy. Czeka mnie nauka wsiadania na żyrafę bez podparcia. W teorii bardzo prost.

Jeśli ktoś chce się wyróżnić z tłumu, to może to być jedna z lepszych metod. W porównaniu z żyrafą, monocykl jest niezauważalny.